Stilleven uit het bos

For the love of God

Wat vind jij nu van die schedel van Damien Hirst, van dat werk For the love of God? werd me afgelopen week elke dag gevraagd. Tijd om een mening te vormen.

Hirsts grote thema is vergankelijkheid en als hij een schedel in zijn werk betrekt, grijpt hij overduidelijk terug naar de vanitasschilderijen van de Nederlandse schilderkunst uit de zeventiende eeuw. Vanitasschilderijen - letterlijk ijdelheid- wees de mensen op hun eigen vergankelijkheid door het tonen van bijvoorbeeld een een kaars die net uitgaat, een geblazen bel, een gevallen glas en natuurlijk een schedel. En wat doet Hirst met zo'n schedel? Hij vergroot de ijdelheid door er diamanten op te zetten. Meer vanitas kan niet. Hij zet hiermee een statement neer en laat mensen discussieren bij zijn werk. Wat is kunst, want niet, wat is leger dan een schedel vol met diamanten.

En het Rijks? Het Rijks speelt de hoofrol in deze Museumnacht. Door die schedel van Hirst naar Amsterdam te halen en te plaatsen naast hun eigen vanatiasschilderijen. Ahhh wat zal het Stedelijk Museum jaloers zijn....

18 Musicians

Jaren geleden maakte ik kennis met het stuk Music for 18 Musicians van Steve Reich. Het was in één van die prachtige uitzendingen van Han Reiziger. Het is spannend, rustgevend en prachtig tegelijk. Vroeger liet ik altijd hiervan een fragment horen aan mensen aan wie ik kunstgeschiedenis gaf. Als onderdeel van de minimal art. Zowel de beelden als muziek blijven me fascineren vooral door hun krachtige eenvoud, die nooit saai wordt.
En nu wordt binnenkort dat beroemde stuk in Den Haag uitgevoerd en zelfs in het theater waar ik werk! ( zaterdagmiddag 29 november in Theater De Regentes als onderdeel van Dag in de Branding) Oelala. Helaas! Ik moet naar het Groningse Noorden om daar de verjaardag van mijn vader vieren, die zelf een groot liefhebber van Reich is. Hier alvast een kadootje voor jou...

http://nl.youtube.com/watch?v=xU23LqQ6LY4

Stilleven I

Pasta!

Voor het eerst van mijn leven: pasta draaien!

En ja, dan natuurlijk gelijk tagiattelli, spagetti en ravioli. En nu op zoek naar de lekkerste tips voor pastadeeg!

Romeinse walibi

Instituut voor beeld en geluid

In visite had ik geen zin, met mijn verjaardag wilde ik iets leuks doen: actie! Mijn plan was om naar de Hoge Veluwe te gaan, maar de weersverwachting voorspelde niet veel goeds en omdat zoonlief net aan zijn oren en neus geopereerd was, wilde ik niet al te veel wind hebben. Een alternatief was snel verzonnen: Instituut voor Beeld en Geluid. Je weet wel dat gebouw met al die kleurtjes alsof het een oude televisie is (Neutelings en Riedijk).

Tot mijn verbazing was de reactie van het groepje genodigden lauw. Wah was dat wel zo leuk...? Mijn beeld ervan kwam wel uit: lekker veel beelden kijken, af en toe er echt gaan voor zitten, veel te doen en te beleven. En met een toegangsring activeerde je alles.